RK vv WGW

Door blessures en vakanties mochten we deze wedstrijd met 10 spelers aantreden. De tactiek was enigszins gewaagd. We zouden bluf gaan spelen en dan inzakken, opvangen en momenten kiezen.

Na 10 minuten moest Staartje de strijd staken omdat ook haar knie het begaf. Hierdoor ontstond wat verwarring waardoor de organisatie even wegviel. St Adelbert kon uitlopen naar 4-0. Niet eens omdat ze ons wegspeelden, maar meer door wat counters of omdat de bal toevallig voor hun voeten viel. Aan de andere kant kreeg WGW ook kansen, maar bij de tegenstander was er zoveel angst voor ons dat er zoveel mogelijk werd afgevlagd en gefloten. Het valt ook niet mee om tegen 9 te spelen en dan nog vaak op je eigen helft te worden gezet. Soms mochten we door en ontstond er wat gevaar. Nadat Jumpie er vandoor was gegaan leverde ze een scherpe voorzet af voor het doel. Kelly Osbourne prikte hem erin, 4-1.

In de rust spraken we af om te proberen zoveel mogelijk te scoren en de tegengoals voor lief te nemen. WGW was de betere ploeg in het begin van de 2de helft. Omdat hierdoor soms wat gaten vielen konden onze gastvrouwen naar 5-1 counteren. Direct na de aftrap sloeg Jumpie terug met een mooi schot van afstand, 5-2. Het leek wel of St Adelbert zoveel mogelijk speelsters achterin hield om ons van het scoren te houden in plaats van aan te vallen. Hun vele counters konden ze maar moeizaam benutten. Toch liepen ze nog uit naar 7-2. Een hele vreemde solo van Taart, die 3 tegenstanders passeerde, bekroonde ze zelf met een schot op doel waar de keeper overheen dook, 7-3.

Deze wedstrijd had 1 voordeel. Eindelijk deed iedereen weer een keer zijn uiterste best om er iets goeds van te maken. Zo ging er niemand naar huis met een ontevreden gevoel. Laten we deze lijn voortzetten, maar dan voortaan met 11 of meer.
De Treen.

We begonnen op een beetje hard veld, maar het zonnetje liet de vorst snel verdwijnen. Het was duidelijk dat WGW niet haar dag had vandaag. Door de temperatuur leek iedereen vastgevroren te zitten en kwam WGW nooit in het vertrouwde spel. DWOW drong aan en daar had WGW het moeilijk mee. Het duurde ook lang voordat WGW eindelijk een kans kreeg. Jumpie werd de diepte ingestuurd, speelde haar tegenstander uit en schoot diagonaal in, 1-0.

Helaas kwam WGW niet beter in het spel na deze opsteker. DWOW drong meer aan en het kostte moeite om ze van scoren af te houden. Tijdens de rust werden de puntjes op de g gezet, in de hoop dat het beter zou gaan. De Bosjesvrouw zou hierin haar rentree maken na een blessure. De 2de echte kans kwam direct na rust. Een corner ging vlak voor het doel langs, maar Staartje vergat hem erin te prikken.

Even later was het DWOW dat verdiend gelijk maakte. Er ontstond nu een spel dat zich vooral rond het midden afspeelde. Amusementswaarde zat er helaas niet aan. In deze periode viel de Bosjesvrouw weer geblesseerd uit. Vlak voor tijd mocht Kelly Osbourne aanleggen voor een vrije trap. De keeper moest haar bal loslaten waardoor Krampie alsnog de winnende kon intikken, 2-1. Kort hierna moesten we met 10 spelers verder omdat Taart geblesseerd het veld moest verlaten. Gelukkig kwamen we niet meer in de problemen en haalden we opgelucht 3 punten binnen.

Ondanks dat het geen mooie overwinning was moest deze toch weer gevierd worden. De favotiete band van WGW dames werd speciaal voor vandaag weer ingehuurd. Ze speelden ouwe krakers en meezingers waardoor WGW en fans allemaal volledig uit hun dak gingen. Het feest duurde tot in de kleine uurtjes en met schorre stemmen van het meebrullen ging iedereen weer naar huis. De band heeft een foto beschikbaar gesteld met het verzoek deze te plaatsen waardoor ze misschien wat meer bekendheid krijgen en doorbreken.
De Treen.

Vorige wedstrijd tegen Zeemacht met 4-0 gewonnen, zou het vandaag weer lukken? Zal moeilijk worden, want Chris, Leroy en Emiel waren nog steeds geblesseerd, Rien ook een beetje en dan ook nog 2 afberichten, dat is toch een aderlating. Gelukkig wilde Vincent Heidema van het 4e wel invallen en een keeper nam de honneurs voor Jack goed waar.

Er werd fel gevoetbald. In de eerste helft was Zeemacht sterker, met een schot van 15 meter brachten zij de stand op 0-1, net voor de rust ging de bal tergend langzaam het doel in, zo gingen de mannen met 0-2 achterstand aan de thee.

Gelukkig kon ik nog een groot gedeelte van de 2e helft zien en zag 2 hard werkende teams,die elkaar geen meter toegaven. Heerlijk dat Raymond weer als laatste man stond, dat geeft toch wel rust in de ploeg, Erik en Jeroen verdedigde keihard mee, het middenveld en voorin was goed bezet, men hield goed zijn plek. Ertu liep zich een slag in de rondte, wilde graag scoren kreeg een paar goede kansen, maar net niet. Danny scoorde wel, hij passeerde 4 man en ging maar door, totdat hij de bal in het doel had gebracht, nu zat er misschien wel meer in. Aschwin bracht met een mooi schot de stand op 2-2.

WGW speelde nu wel beter dan Zeemacht, dat meer in de verdediging ging, we kregen nog een paar geweldige kansen, maar de bal ging dan net langs voor of er zat nog net een voetje voor van de tegenstander. Tot aan het einde was het een spannende wedstrijd. We hadden natuurlijk graag gewonnen, maar de uitslag 2-2 was eigenlijk wel terecht.

Invallers hartstikke bedankt.
I.M.

Jammer van de uitslag maar jullie hebben een knap potje voetbal gespeeld.
De 1e helft met tegenwind waren de mannen van Texel de iets betere ploeg maar met een goed draaiende achterhoede bleef het tot vlak voor de thee 0 - 0 toen de gedachten al bij de 2e helft waren met wind mee wist Oosterend toch nog 2x binnen een paar minuten te scoren. de 1e was een klein foutje achter maar de 2e ging er (helaas) mooi in.

Na de thee een fanatiek WGW met enkele kleine kansjes maar de bal luisterde niet naar de schoen die hem verstuurde zo bleef de 0 staan bij ons, en net zo als bij Ajax, als hun niet scoren dan de tegenpartij meestal wel, zo ook nu, wederom vlak voor tijd toen de vermoeidheid parten begon te spelen 2 kleine foutjes en de eindstand stond vast.

Ondanks de nederlaag heb ik een positief ingesteld WGW D2 zien spelen met goed verdedigend spel. Nog wat meer bal vast en de punten komen vanzelf, heb vertrouwen in elkaar en de trainer/coach en hou het spelplezier er in dan staat er straks een team waar iedereen van kan verliezen.

Komende weekend even rust en dan er weer tegenaan
Succes alvast jullie vaste verslaggever.

Heiloo – WGW heeft zondag tegen HSV punten laten liggen. Op het kunstgrasveld kregen de bezoekers de betere kansen, maar kwam het tegen de verhouding in op een 2-0 achterstand. Na de rust wisten de geelwitten in de laatste vijftien minuten van de wedstrijd de stand gelijk te trekken: 2-2.

WGW kwam goed uit de kleedkamer en kreeg de eerste twintig minuten een paar aardige mogelijkheden om de score te openen. Kalvin Robert kwam oog in oog te staan met de goalie van HSV, maar hij schoof de bal naast het doel. Dezelfde Robert zag daarna zijn bal via de onderkant van de lat uit het doel springen.

HSV begon meer aan te dringen, maar dit leidde niet tot grote kansen. Het waren vooral corners en lange ballen waar de thuisploeg het mee moest doen. Hoewel WGW de beste kansen had gehad, was het toch HSV die vijf minuten voor de pauze op voorsprong wist te komen. Bob Kessing moest het antwoord schuldig blijven op een schot aan de rand van het strafschopgebied: 1-0. Op slag van rust wist HSV zelfs met een ruimere marge de kleedkamer op te zoeken. Een voorzet van rechts werd door de spits van HSV in de korte hoek geschoten, waardoor de teller op 0-2 kwam te staan.

In de tweede helft zou je eigenlijk een wat feller WGW verwachten, dat op zoek gaat naar de aansluitingstreffer, maar het was juist HSV dat meer duels won en ook mogelijkheden kreeg om verder uit te lopen. Langzaam begonnen de geelwitten wakker te worden en een kwartier voor tijd werd de doelman van HSV verschalkt. Na een goede voorzet van Robert was Patrick Beens er als de kippen bij om de bal af te ronden 2-1.

Je zag de koppies hangen bij de thuisploeg, omdat het in deze competitie al acht keer gelijk heeft gespeeld en wel vaker een voorsprong uit handen heeft gegeven. Dit was deze wedstrijd niet anders. In de 83ste minuut was het wederom Beens die op aangeven van Robert de bal binnen wist te koppen. Beide ploegen gingen hierna voor de winst en zowel HSV als WGW kreeg een grote kans om de wedstrijd te beslissen, maar beide kansen werden gemist, waardoor de punten werden gedeeld.

Trainer Ben de Visser was achteraf gezien wel tevreden met het gelijke spel.”We kwamen goed uit de startblokken en kregen een paar goede mogelijkheden, maar maakten de kansen niet af. Als je dan met 2-0 achter komt en terug weet te komen tot 2-2 dan mag je wel tevreden zijn met een punt.”

Opstelling WGW: Bob Kessing, Marc Peters, Bart Leurink (Jarno Stengs), Miquel Zimmerman, Jeffrey Egberts, Ivar Waard, Bruce Slort (Milenco Leegwater), Danny Lanting (Chicho Giraldo), Jonathan Sambo, Kalvin Robert, Patrick Beens.

Met toestemming gekopieerd van: Den Helder Vandaag / Marc Peters

Foto’s: Marja Mastemaker

Heerlijk voetbalweer en een goed veld zorgden voor ideale omstandigheden. Het was prettig dat we wederom een beroep konden doen op 2 meiden uit D2 zodat we met 11 speelsters aan de bak konden.

De eerste helft was van WGW zijde te lief en er werd te weinig bewogen. Castricum probeerde aan te dringen maar kwam niet verder dan randje 16. De gevaarlijkste kansen waren voor WGW maar veel kansen waren het niet. Direct na rust sloeg WGW toe. Een aanval over rechts werd door Taart scherp ingespeeld naar Jumpie die simpel kon afronden, 0-1. Castricum raakte niet van slag en deed er een schepje bovenop. WGW counterde terug en was het meest gevaarlijk. Toch moest WGW vaak achteruit, maar echt uitgespeelde mogelijkheden kreeg Castricum niet. Na 83 minuten stuurde Kelly Osbourne Jumpie de diepte in die daarna keurig afwerkte, 0-2.

De wedstrijd leek gespeeld maar een ongelukkig moment in de defensie zorgde voor een tegengoal, 1-2. Nog 5 minuten moest WGW standhouden. Ondanks flink aandringen van Castricum sleepte WGW de punten binnen. Vooral de 2de helft werd er gestreden voor de punten, ook al was het niet altijd mooi. Keurig gedaan. De woman of the match stond centraal achterin. Daar was iedereen het over eens.

Om even bij te kunnen komen van alle spanning van de wedstrijd ging WGW stoom afblazen op donkere duinen. Via de geitjes, het varken en de hertjes hadden we een gezellige wandeling door het bos. De dames gingen helemaal uit hun bol en deden er alles aan om zo dicht mogelijk bij de diertjes te zijn. Ciske propte een stuk brood over de hoorn van een geit. Krampie dacht even onze droomprinses te herkennen maar die is helemaal niet roze. Foei Krampie. Verder hebben de dames door het bos gelopen, geklommen en diepgaande gesprekken gehouden.

Heel even werd dames 1 onaangenaam verrast omdat ineens het monster, dat ons al zo lang angst aanjaagt, ontdekt. Midden in het bos hadden de meiden de schrik van hun leven. Het monster sloeg op de vlucht. We kregen hem helaas niet te pakken. Geschrokken maar opgelucht omdat we hem konden wegjagen besloten we de dag met een ijsje.

Het monsterverhaal kunnen jullie spoedig lezen in de stripfoto op www.wgwdames.come2me.nl.

De Treen.

Ik heb de wedstrijd helaas niet gezien, mijn verplichtingen voor het vaderland hadden prio. Ik hoorde maandag op de training van mede ouders dat het niet eens zo slecht gegaan was, al liet de eindstand van 1 - 7 iets anders vermoeden. Het lukte alleen niet allemaal zoals het bedoeld was.

Het komende weekend tegen Oosterend moet het beter gaan, met voldoende inzet en onder de bezielende leiding van de nieuwe coach /trainer Henk Poeste en zijn assistent Tjerk de Ruiter. Ik geloof vast dat jullie één of 3 punten kunnen pakken, jullie hebben tenslotte het thuis voordeel. Gewoon dat doen wat op de trainingen wel lukt dan winnen jullie vast wel.
Al vast succes gewenst en tot zaterdag

Een trouwe supporter, stel me niet teleur

PS
Andere ouders mogen ook gerust een stukje schrijven is wel zo leuk voor het team als voor de supporters en de mensen die de moeite nemen deze site up to date te houden.

Het was koud maar heel mooi weer om te voetballen. We vertrokken we zes spelers(sters) naar Slootdorp.
Onderweg moesten we bij iemand nog even een camera halen, wat voor een persoon teveel was dus ging terug naar huis.
Dus gingen we uiteindelijk met vijf personen op stap.

In Slootdorp aangekomen ging Jermain bij ons op doel en een speler van Wieringermeer er bij konden we toch compleet spelen wat erg tof was van Wieringermeer om een speler af te staan want uiteindelijk hebben wij te kort spelers. De eerste helft ging gelijk op maar toch wisten wij een keer te scoren.

Na de rust kwam Wieringermeer goed opzetten maar Jermain wist zijn doel schoon te houden en maakten wij nog een mooi doelpunt door de speelster die bij ons inviel dus was het een knappe 2-0 overwinning.
Zaterdag vrij, dus over twee weken weer

HARRIE

Bovenkarspel – WGW heeft zondag drie punten uit het vuur weten te slepen tegen KGB. In een duel met veel ‘vechtvoetbal’ was het WGW die de eerste helft met 0-2 voor wist te komen. Vlak voor het rustsignaal werd door KGB echter de aansluitingstreffer gemaakt, waardoor de spanning weer terugkwam in de wedstrijd. De tweede helft wisten de geelwitten de voorsprong echter vast te houden.

Na een wat stroef begin aan WGW zijde creëerde het na ongeveer tien minuten spelen de eerste kans. Patrick Beens werd de diepte ingestuurd en bediende Kalvin Robert op maat. Deze mogelijkheid was niet te missen en Robert faalde dan ook niet en zorgde zo voor zijn eerste doelpunt voor WGW en voor de 0-1 voorsprong. Na het doelpunt kreeg WGW een handjevol kansen om meer afstand te nemen van de thuisploeg, maar deze kansen werden niet benut.

Diep in de eerste helft kwam de ploeg van Ben de Visser dan toch op een 0-2 voorsprong. Beens nam een vrije trap, rond het strafschopgebied, voor zijn rekening en schoot deze onberispelijk in de kruising. KGB ging hierna wanhopig op zoek naar de aansluitingstreffer, maar meer dan kleine mogelijkheden wist de thuisploeg niet te creëren. Toch wist KGB op slag van rust de gelijkmaker te forceren. Een voorzet belandde precies in de voeten van de spits van KGB en wist Bob Kessing te verschalken: 1-2.

In het tweede bedrijf was het WGW dat vooral bezig was de voorsprong te verdedigen. KGB ging op zoek naar de gelijkmaker, waardoor er achterin veel ruimte kwam te liggen bij de thuisploeg. WGW bleef hierdoor gevaarlijk met snelle uitbraken, maar de aanvallen werden niet goed uitgespeeld, waardoor de genadeklap uitbleef. KGB bleef hopen op de gelijkmaker en kreeg een aantal kansjes hiervoor, maar deze werden niet gepromoveerd tot doelpunten.

Door de winst van zondag stijgt WGW een plekje en passeert hierdoor ook KGB. Trainer Ben de Visser was tevreden na de wedstrijd. “KGB is een aardige ploeg en we hebben ons vandaag een beetje aangepast. We wilden vanuit een gesloten defensie voetballen en vooral gebruik maken van de ruimtes voorin. De eerste helft deden we dit goed, met een paar goede counters en kwamen dan ook verdiend op voorsprong. En de tweede helft hebben we het ook goed gedaan door weinig kansen weg te geven.”

Opstelling WGW: Bob Kessing, Marc Peters, Bart Leurink, Miquel Zimmerman, Jeffrey Egberts, Ivar Waard, Danny Lanting (Milenco Leegwater), Bruce Slort, Jonny Stobbe (Jan Helder), Kalvin Robert, Patrick Beens.

Met toestemming gekopieerd van: Den Helder Vandaag / Marc Peters

De omstandigheden waren voor WGW niet de meest ideale. Noodgedwongen moesten we een beroep doen op 3 speelsters uit de jeugd. Daarom had WGW vooral moeite met het wennen aan de aanpassingen waardoor het lang duurde voordat er controle over het spel kwam en de daarbij behorende rust. Er kwamen wel wat kansen, maar overtuigend was het niet. Helaas gaven we ook teveel kansen weg. Toch ging het langzaam aan steeds beter. Nadat het “Tesmoment” weer had plaatsgevonden begon WGW op stoom te komen. Na een ingooi aan de zijkant werd Kelly Osbourne vrijgespeeld en ze schoot hard in, 1-0. Een kleine minuut later kwam Jumpie alleen voor de keeper. Haar poging mislukt, maar de bal kwam voor de voeten van Neusje die de bal binnneknalde, 2-0. De vreugdekreten die haar vader uitschreeuwde over de tribune waren tot op grote afstand te horen. Twee minuten later lag het spel volledig stil omdat we de toegesnelde brandweer en ambulance ervan moesten overtuigen dat er niet om hulp werd geschreeuwd. Na rust leek WGW snel afstand te gaan nemen, maar het ontbrak aan geluk. ADO’20 geloofde er nog in en probeerde van zich af te bijten. Na een half uur slaagden ze er in om tegen te scoren, 2-1. Kennelijk hadden we dit nodig om weer scherp te worden, want het spel werd ineens beter. Kelly Osbourne stuurde met een mooie diepe bal Jumpie op weg naar het doel. Deze keer faalde ze niet en schoof de bal in de hoek, 3-1. Niet ver voor het einde kon Kelly Osbourne een goed opgezette aanval mooi afronden en bepaalde hiermee de eindstand op 4-1. Het was niet altijd even mooi om te zien, maar toch werden de punten door hard te werken binnen gehaald. Een compliment aan onze jeugdspeelsters die zich uitstekend staande hielden.