WGW Da1 - Nieuwe Niedorp Da1
28 October 2007 door Rob
Voor het eerst een wedstrijd die onder mindere weersomstandigheden plaatsvond. Zou dit de oorzaak zijn geweest dat WGW een mindere dag had? Of was iedereen nog in de stemming van de avond ervoor? Kwam het door onze nieuwe mascotte, die Jackie Chan voor haar verjaardag had gekregen?
Omdat Jackie Chan nog steeds geblesseerd is had de mascotte voor deze gelegenheid haar tenue aan. Het weer was te slecht om er bloot bij te lopen. Veel speelsters hadden echt hun dag niet. Daarom kwam WGW nooit in een goed ritme, was er geen aansluiting en kwamen er ook niet veel kansen. En als er dan een kans kwam dan werd deze vakkundig om zeep geholpen. Het talrijke publiek dat bereid was de harde wind te trotseren besloot daarom massaal achter hun ploeg te gaan staan. WGW drong wel aan maar stichtte weinig gevaar en gaf zelfs kansen weg.
Op slag van rust was het Krampie die alert reageerde op een voorzet van Staartje. Ze kwam voor de keeper en tikte beheerst de verlossende 1-0 binnen. Met deze stand gingen we rusten en het was duidelijk dat het iets anders moest gaan in het veld. De hervatting leek dan ook veelbelovend. Vrij snel was het Kelly Osbourne die met een fraai boogje de keeper verschalkte, 2-0. Dat ook zij haar dag niet had komt vermoedelijk door haar iets te brave kapsel van de laatste tijd. Jumpie pikte gelukkig ook nog haar goaltje mee. Ze was steeds ongelukkig met haar acties maar lette goed op bij een verdedigende fout van Nieuwe Niedorp. Ze omspeelde de keeper en rondde beheerst af, 3-0.
Daarna werd er wel goed gewerkt maar het liep gewoon even niet zoals we graag wilden. Het was Krampie die steeds harder ging werken op het midden. Ze besefte als geen ander dat ze gewoon aan de olifant moest blijven denken als het tegenzit. Het sloeg ook over naar de rest van de ploeg en iedereen leverde ook steeds meer strijd. Maar het zat deze dag niet mee. Kelly Osbourne mocht vanaf 25 meter nog een keer aanleggen voor een vrije trap. Hier kwam dan ook het mooiste doelpunt van de wedstrijd uit, 4-0. Over het verloop kunnen we lang doorzeuren maar in dit geval moeten we maar even denken dat we er weer 3 punten bij hebben. Iedereen stapte tevreden onder de douche en het was een groot feest in de kleedkamer. Behalve voor de Bosjesvrouw. Die stapte zoals altijd met haar handdoekje naar de keuken van de ODP om zich daar al zittend in de spoelbak uitgebreid te wassen.
De Treen.



Op de valreep van de officiele zomertijd is het dan eindelijk zover…onze eerste wedstrijd met een compleet D2 sinds de start van de competitie. Elke keer was er wel weer iets waardoor één of meerdere spelers niet aanwezig konden zijn, en waar vorige week vakantie de oorzaak was. Helaas voor het voetbal, maar tijden veranderen, en het aantal vakanties en weekendjes weg zijn ook niet meer beperkt tot één keer per jaar in de zomer. Vroeger plande je vakanties tussen twee voetbalseizoenen in, nu is ‘t andersom..elke week houden de spelers van D2 de agenda’s naast elkaar, en krijg je discussies die dus niet over aanvalspatronen gaan, maar hoor je dingen als: “hé, dat weekend van de 25e, kun jij dan op mijn plek spelen? ik heb namelijk verplichtingen in Kaatsheuvel op die dag..”.
Maar zoals eerder verklaard, ze hebben één gezamelijke kwaliteit, en dat is ongenadig hard zijn voor de tegenstander, en als het moet voor de mannelijke helft van het team. Watjesgedrag wordt door deze dames niet getolereerd, en laten dat duidelijk merken. Dat stukje sadisme dat meiden standaard krijgen ingebouwd tijdens de ontwikkeling komt bij voetbal goed van pas als ze het functioneel weten te gebruiken. En inderdaad, het werpt z’n vruchten af. Dus eigenlijk ben ik voor dit team ook op zoek naar een mental coach…voor de jongens welteverstaan….die moeten namelijk af een toe een vorm van medelijden krijgen.
Wat is je naam? Robin Gelder
